Gildezuster Dina Biemans – Penninx overleed op vrijdag 2 januari 2026 op negentig jarige leeftijd. Als echtgenote van oud-kapitein Antoon Biemans, moeder van gildebroeder Wichard Biemans, schoonmoeder van gildezuster Maria Biemans van den Boom en oma van gildebroeder Jochem Biemans. Ze had ruim 70 jaar diverse verbindingen met ons Sint Jorisgilde Gemert. En zo voelde het ook met Dina. Ze verzorgde volop haar contacten in en rondom het gilde. Van 1955 tot 1960 ging haar man Toon als kapitein voorop in het voortbestaan van het gilde. In 1982 kwam zoon Wichard als Nieuwe Deken bij ons gilde en later ook kleinzoon Jochem in 2017. Voorwaar een mooie ontwikkeling.

Dina maakte het allemaal mee en zeker niet op de achtergrond. Zoveel mogelijk zorgde zij dat haar mannen  er voortreffelijk opstonden en fungeerde zij meermalen als een spil in het gezin om dit allemaal mogelijk te maken. Niet alleen haar gezin is haar zeer dankbaar voor haar trouwe en dienstbare inzet maar ook wij als gilde zien haar al die jaren als een positieve kracht richting het gildeleven en blijven wij haar zeer dankbaar hiervoor. Vast en zeker!

Dina oprecht onze hartelijke dank hiervoor.

Moge haar kinderen, kleinkinderen en verdere familie vrede vinden bij dit verdrietige afscheid. En hopelijk kunnen jullie troost vinden bij het terugzien op de talloze mooie en dierbare herinneringen aan haar. Dat al deze herinneringen een steun mogen zijn voor jullie in de toekomst. Heel veel sterkte.

In het weekend net voor Kerstmis 2025 kreeg het Sint Jorisgilde Gemert het droeve bericht dat onze beschermvrouwe Odilia Jurgens – barones van Harinxma thoe Slooten op zaterdag 20 december in de respectabele leeftijd van bijna 93 jaar is overleden.

Onze barones, zoals we haar binnen het gilde steeds noemden, heeft altijd een enorme betrokkenheid met het Sint Jorisgilde gehad. Jaarlijks kwam ze in april zeker naar de Optrekdag vanuit haar woonplaats Ruurlo. Ze was dan heel benieuwd wie de jubilarissen waren en wie de nieuwe deken was. Ook het overige wel en wee binnen het gilde kreeg haar volledige aandacht. Zij maakte met eenieder
een open en warm contact.

Odilia stamt uit de familie Scheidius die een lange periode eigenaren waren van het kasteel in Gemert. Haar grootvader Everard Scheidus, is geboren in het kasteel. Vanaf ongeveer 1850 zijn leden van de familie Scheidius beschermvrouwe of beschermheer van het Sint Jorisgilde, ondanks de verhuizingen naar andere plaatsen in Nederland en daarbuiten.

Odilia volgde tijdens de optrekdag in 1993 haar moeder Maria op als beschermvrouwe van ons gilde. Zij heeft haar taak als beschermvrouwe zeer goed opgenomen en was altijd heel betrokken en veelvuldig aanwezig bij allerlei activiteiten van ons gilde. Ook heeft zij regelmatig het complete gilde uitgenodigd voor een bezoek aan haar landgoed Het Rijckenbarg in Ruurlo. Daar werden we steevast
heel enthousiast door haar ontvangen en ontbrak het de gildebroeders en gildezusters aan niets.
Ook persoonlijke bezoekjes van onze koningsparen of andere gildeleden konden rekenen op een warm
onthaal.

In 2024, net voor haar verjaardag op 31 december, togen een drietal leden van het bestuur van het Sint Jorisgilde naar Ruurlo om haar in het zonnetje te zetten. Zij werd gehuldigd als Lid van Verdienste van het Sint Jorisgilde, een hele hoge onderscheiding
binnen het gilde. Een titel die zij zeker verdiend heeft.

Een van haar laatste activiteiten bij het gilde was de onthulling van de gedenksteen van haar grootvader
Everard Scheidius. Deze gedenksteen, voorheen grafsteen van Everard, werd door de familie Scheidius geschonken aan het Sint Jorisgilde om geplaatst te worden bij de Sint Joriskapel. Odilia was met haar zus Kyra Livia aanwezig tijdens deze prachtige middag waar ook een groot aantal van haar familieleden bij aanwezig waren.

Het Sint Jorisgilde is barones Odilia zeer dankbaar voor haar inzet en betrokkenheid bij het gilde.
We wensen haar familie heel veel sterkte met dit grote verlies en hopelijk putten zij daarvoor de kracht uit herinneringen aan de mooie momenten die ze met haar hebben gehad.

Wij zullen met veel waardering en respect aan haar blijven denken. De naam van barones Odilia blijft onlosmakelijk verbonden met het Sint Jorisgilde Gemert.

Op 27 september werd de landelijke burendag gevierd, maar dat bleek te vroeg voor de toekomstige bewoners aan de Lievendaal en Zoetendaal in het buurtschap Doonheide. Men was nog volop bezig om hun huizen bewoonbaar te maken, voor zover het gebouw al klaar was. Het is een compleet nieuwe wijk in het noorden van Gemert en ligt tegen de Sint Jorishoeve van het Sint Jorisgilde en de Volkstuinen aan.

Inmiddels zijn de meeste woningen bewoond en leek het een goed idee van ons gilde om haar buurtgenoten eens op de koffie uit te nodigen om nader met elkaar kennis te maken.

Zondag 14 december was het zover. Een groot aantal buurtbewoners werd door onze voorzitter Louis Kuijpers in de Gildekamer ontvangen. Ook was aanwezig Dré Bemelmans en zijn echtgenote als bestuurslid van de Noord-Brabantse Federatie van Schuttersgilden. Hij heeft als takenpakket binnen de federatie de “Communicatie en PR”

Louis sprak de buurtbewoners en de aanwezige gildebroeders toe en hoopte dat het gilde en de bewoners goede buren van elkaar blijven. Hijzelf twijfelde daar zeker niet aan. Ook gaf hij een korte uitleg wat het gilde betekent en wat zij allemaal doen en deden. Daarna was het tijd dat de bewoners en de gildeleden aan tafel gingen om elkaar beter te leren kennen. Vele gesprekken werden gevoerd en de interesse voor het gilde aangewakkerd.

Ook ontvingen de buurtbewoners in de loop van de middag nog een gildegroet verzorgd door de vendeliers en tamboers. Dit werd dankbaar ontvangen.

Het Sint Jorisgilde kan terugkijken op een mooie middag en heeft zeker de verwachting dat de band tussen de buurt en het gilde stevig gaat worden.

In de namiddag van dinsdag 21 oktober 2025 kregen de gildebroeders en gildezusters van het Sint Jorisgilde het trieste bericht van de deken-schrijver dat hun oud-koningin Thea van de Vossenberg – Hubers was overleden.

Thea was een begrip binnen het gilde. Zij was altijd de steun en toeverlaat van haar man Wim van de Vossenberg die van 1962 tot en met 2008 in totaal 47 jaren lang de kapitein was van het Sint Jorisgilde. Thea zorgde ervoor dat het gezin soepel bleef verlopen ondanks de vele momenten dat Wim actief was voor allerlei gilde-activiteiten. Ook zorgde Thea er, samen met haar dochters, voor dat de koningsparen en gildebroeders al die 47 jaren lang tijdens de optrekdagen ’s-morgens een goed ontbijt kregen voordat de zware dag begon. Elk jaar stond de tafel keurig gedekt en deden de gildebroeders zich tegoed aan de broodjes met koffie.

Tijdens het koningschieten in 1999 schoot kapitein Wim zich op Koks tot koning van het Sint Jorisgilde. Een paar jaren was hij geen kapitein, maar op de achtergrond bleef hij intensief het wel en wee van het gilde volgen. Frans van der Burgt nam toen tijdelijk de honneurs als kapitein waar. Natuurlijk koos Wim zijn Thea als zijn koningin; een functie die zij met glans heeft uitgevoerd. Bij alle activiteiten van het gilde was zij aanwezig en droeg ze bij aan de gezellige sfeer. Als je naar Thea keek dan zag je altijd een lach op haar gezicht of minimaal een glimlach.

De betrokkenheid van Thea bij de “Rooi Schut” bleef tot op de laatste dag. Zodra zij de trommen van het gilde hoorde leefde ze mee met de gildebroeders en gildezusters. Een heel groot gedeelte van haar leven stond in het teken van het Sint Jorisgilde en zat het rooie bloed in haar hart.

Het Sint Jorisgilde is Thea zeer dankbaar.

Wij wensen de gehele familie van Thea heel veel sterkte toe. Mogen zij kracht vinden uit alle mooie momenten die ze gehad hebben met hun ouders en de laatste jaren zeker met moeder Thea.

Sint Jorisgilde Gemert

Dinsdag 5 augustus kregen de gildebroeders en gildezusters van het Sint Jorisgilde het droeve bericht dat hun zilverdrager Jan van Erp de avond ervoor was overleden. Het was bijna niet te geloven. Hoe was dit mogelijk want Jan was nog maar zeventig jaar. Veel te jong in onze ogen!

Twee weken geleden, tijdens het Koningschieten van het Sint Jorisgilde, was Jan nog op het gazon van de kerk van Sint Jans Onthoofding aanwezig. Hij wilde zeker bij dit tweejaarlijks evenement zijn en hij wilde weten wie zich tot nieuwe koning zou schieten. Natuurlijk moesten er de nodige verhalen verteld worden over het gilde en wat er allemaal gebeurd was. Hij zag dat Coby van de Vossenberg zich tot koning schoot. Jan was tot het laatst erg betrokken bij het gilde.

Jan begon zijn carrière bij het Sint Jorisgilde in 1976 toen hij als nieuwe deken werd gekozen. Na zijn dekenschap werd Jan luitenant of, zoals men dat bij het gilde ook wel noemde, “lange jas”. Later is hij zilverdrager geworden.

Toen Harrie Verhoeven in 1982 stopte als voorzitter van het Sint Jorisgilde nam Jan deze taak op zich tot in 1994 Frits Verhoeven hem opvolgde. Hij leidde het gilde zoals hij zelf ook was. Hij was altijd duidelijk in zijn woorden en had de tradities van het gilde hoog in zijn vaandel staan. Hij luisterde altijd naar de mening van anderen en handelde daar ook naar. Voor Jan maakte de verschillende functies binnen het gilde geen verschil. Het waren allemaal gildebroeders of gildezusters.

In zijn tijd als voorzitter kwam de koningsketen tot stand. Zondermeer een uniek pronkstuk. Een waarlijk mooie verbetering van de uitstraling voor ons koningspaar. Jan wist hoe het gilde hiervoor te enthousiasmeren met volle ijver vuur en daadkracht. Als voorzitter wist hij niet alleen het gilde te besturen maar ook de twee Wimmen; Wim van de Eijnde en Wim van de Vossenberg. En dat toont niet alleen zijn vermogen van voorzitter maar vooral als mens.

Vanaf de dag dat zijn zoon Pieter in 2014 als nieuwe deken werd gekozen trokken zij samen op. Pieter als tamboer en Jan als zilverdrager. Hoe trots kun je als vader zijn?

Wij zijn blij dat we hem in ons midden mochten hebben als gildebroeder en zeker als mens. Jan stond altijd voor iedereen klaar, meestal samen met echtgenote Dora en tamboer Pieter.

Wij denken in alle warmte aan Jan terug, want hij was een man met vele verdiensten voor ons Sint Jorisgilde.

Afgelopen zondag 20 juli was het weer zover. Na twee jaren koningschap van Cor Opsteen is het bij het Sint Jorisgilde volgens de statuten weer noodzakelijk dat er geschoten wordt voor een nieuwe koning. Deze koning is dan weer twee jaren het belangrijkste lid van het gilde.

De dag begon, zoals gebruikelijk, met een Heilige Mis in de kerk van Sint Jans Onthoofding waar pastoor Kenneth Ofoma in voorging. Daar waren ook de collega-gildebroeders van de gruun schut bij.

Na de H. Mis werd in gildehuis Dientje de inwendige mens versterkt met een heerlijke kop soep en brood met katenspek.

Tegen 13.30 u kwam het Sint Antonius en Sebastianusgilde de rooi gildebroeders ophalen om naar het schietterrein voor de kerk te gaan.

Aangekomen bij de schutsboom legden koning Cor Opsteen en koningin Tonnie van der Burgt hun koninklijke onderscheidingen af. Zij werden door kapitein Joan van der Ligt zeer hartelijk bedankt voor al hun inspanningen voor het gilde in de afgelopen twee jaren. Het koningspaar moet tenslotte bij alle activiteiten van het Sint Jorisgilde zijn en dat zijn er best veel in een gildejaar.

Na het “vrijen” van de schutsboom door er drie keer omheen te lopen met het gilde, werden de eerste schoten op de schutsvogel gelost door de geestelijke overheid in de persoon van pastoor Issag Jesudass, de wereldlijke overheid in de persoon van wethouder Wilmie Steeghs en de koningsparen van de rooi en gruun schut.

Hierna werd het serieus want degenen die zich tot koning wilden schieten stonden te trappelen van ongeduld.

Na een enerverende strijd, waar ook nog een periode de regen naar beneden kwam en een pauze ingelast moest worden, viel het laatste stukje van de vogel bij het 277ste schot naar beneden en bleek dat Coby van de Vossenberg – van den Eijnde de nieuwe trotse koning van het Sint Jorisgilde 2025-2027 is geworden. Zij koos Arnold van Loon, de vader van nieuwe deken Jos, als haar gemaal. In 2005 was Coby ook al koning van het Sint Jorisgilde met haar vader Wim als gemaal. Dus het gilde heeft een koning die weet wat het koningschap betekent.

Voor en na het “officiële” koningschieten werd er ook nog volop geschoten voor de koningskruizen. Na een stevig gevecht bleek, nadat de rook was opgetrokken, dat Ricus van Kessel, Toos van Katwijk en Albert van den Eijnde het laatste gedeelte van de vogels naar beneden hadden geschoten en een koningskruis mee naar huis mochten nemen. De uitreiking van deze kruizen gebeurde als een van de eerst officiële handelingen door het nieuwe koningspaar.

Het was weer een mooie traditierijke dag voor de Gemertse gilden en het Sint Jorisgilde heeft weer een geweldig koningspaar.

Op zondag 20 juli vindt het koningschieten plaats in Gemert. We beginnen om 11 uur met een Gildemis in de kerk van Sint Jan’s Onthoofding. Het schieten voor een nieuwe Koning start om 15.30 uur op het koningsplein voor de kerk. De beide Gemertse gilden komen daar al eerder bijeen en vangen aan met het schieten om de Koningskruisen vanaf 14.15 uur.

Het Koning / Koningin schieten vanaf half vier staat open voor alle leden van de Vriendenkring van de Gemertse gilden en alle leden van het Sint Jorisgilde. We verwachten wederom een mooie strijd voor het koningschap. Dit houdt in dat we afscheid moeten nemen van ons huidige koningspaar Cor Opsteen en Tonnie van der Burgt. Zij kunnen terugzien op een mooie en bewogen tijd bij het gilde. Beiden toonden zich een voortreffelijk- en plichtsgetrouw koningspaar, zowel bij de vrolijke maar ook bij trieste gebeurtenissen. Cor, tweemaal Koning maakt nu al vier jaar vol en Tonnie maakt acht jaar als Koningin. Zes jaar liep ze naast haar man Frans van der Burgt die zich driemaal tot koning schoot en nu als Keizer voor het leven optrekt bij ons gilde. En Tonnie liep de afgelopen twee jaar samen op met Cor Opsteen. Een waarlijke Superkoningin.

Nu doen ze toch afstand van hun troon. Men beluistert dat er vele gegadigden staan te popelen om de koninklijke stokjes van hen over te nemen. Maar niettemin gaat het een zware klus worden om ook dat laatste stuk van de door Toon Opsteen gemaakte vogel naar beneden te halen. Uiteindelijk gaat het toch gebeuren. En wie weet gaat Cor Opsteen zelf voor de derde maal dit voor elkaar timmeren. Dit in navolging van Frans van der Burgt, de huidige Keizer van ons gilde. Ook Albert van den Eijnde schoot zich driemaal koning en is nu Keizer in de wacht. Het zou zo maar kunnen voor Cor dat hij de vogel naar beneden schiet en zo ja dat ons gilde wederom een vervroegd Driekoningenfeest mag vieren. Het Sint Jorisgilde Gemert nodigt iedereen uit om dit festijn op het kerkplein, nu tijdelijk koningsplein mee te komen vieren. U bent van harte welkom in de kerk, op het koningsplein en in ons gildehuis Dientje.

Overleden op 20 juni 2025

Coby de Groot-Kanters laat een onuitwisbare indruk achter bij het Sint Jorisgilde Gemert. Ieder mens is uniek en dus ook Coby. Ondanks haar bescheidenheid ontkwam ze niet aan een grote bekendheid in haar omgeving en ver daarbuiten. Haar plichtsgetrouwe betrokkenheid was Groots. Vele verenigingen wisten haar te vinden en klopten nooit tevergeefs bij haar aan. Samen met haar man Mari brachten zij vele wensen van de mensen tot een werkelijkheid. Met goede raad en draad schepten zij vele bijzondere variaties op kleding. Vooral de kleurrijke emblemen die de diverse verenigingskostuums sierden waren van een De Groot niveau. Mari bediende de computer om allerlei patronen tevoorschijn te toveren en Coby verzorgde het fijnere werk op haar borduurmachine en voor de nog verdere afwerking kwam er naald en draad tevoorschijn. Zo verzorgde zij bij Sint Jorisgilde emblemen op alle bloezen en poloshirts. Zij maakte sjerpen voor de burgemeester en daarnaast ook voor een burgemeesteres mocht die er ooit komen. Jawel Coby had een vooruitziende blik. Voor de Vriendenkring van de Gemertse Gilden maakte zij herkenbare emblemen voor op hun kledij. Zij maakte schortjes voor een presentje vanuit ons gilde en borduurde de sjerpen die gedragen worden door ons koningspaar Cor Opsteen met Tonnie van der Burgt en onze Keizer Frans van der Burgt.

Met borduren doorbracht zij vele uren, een hobby waarbij ze ook in die uren van kon genieten. En zeker de voldoening als ze de resultaten zag en de bewondering en de dankbaarheid bij haar “klanten”. Een onlosmakelijk stel vormde zij samen met Mari. Het viel Coby dan ook zwaar toen haar man overleed in 2017. In 1956 vierde Mari het dekenschap bij ons gilde. Zoon Maikel de Groot in 1999 en kleinzoon Steef Huijben in 2016 de Nieuwe Deken.

Afgelopen jaren verslechterde haar vitale gezondheid. Maar haar opgewektheid bleef fier overeind. Zorgde dat ze de regie in eigen hand hield met wandelstok, de rollator. Het autorijden bleef ze machtig zelfs met haar scootmobiel achterin. Zoveel mogelijk zelfstandig blijven. En ook zoveel mogelijk bij het gilde betrokken blijven tot op het laatst toe.

We wensen haar familie heel veel sterkte rondom het overlijden van hun moeder, schoonmoeder en oma. Haar bescheidenheid was GROOT, en haar daden waren GROOT.

Dankjewel Coby.

De gildebroeders en gildezusters van het Sint Jorisgilde ontvingen het droeve bericht dat op maandag 9 juni 2025 onze gildezuster Nellie van der Ligt – Lemmens is overleden in de leeftijd van 84 jaar.

Nellie kwam uit een gezin waar het Sint Jorisgilde goed in verankerd is. Haar broer Gerard werd in 1985 deken van het rooie gilde. Haar broer Frans was ook jarenlang lid en neef John is ook deken geweest van het Sint Jorisgilde.

Mooi is dat haar zoon Joan tijdens de optrekdag in 2011 door de gildebroeders en gildezusters is gekozen als nieuwe deken.

Nellie was getrouwd met Jan van der Ligt en samen hebben zij vier kinderen gekregen, Joan, Peter, Anita en Ronald.

Vele jaren woonden zij naast hun dochter Anita in de Mortel aan de Milschot.

In 1992 zijn zowel Jan als Nellie ook lid geworden van het Sint Jorisgilde, waarschijnlijk omdat er in de familie Lemmens al zoveel rood bloed stroomde.

Ook na het overlijden van Jan in 2008 bleef Nellie het Sint Jorisgilde trouw. Zij bezocht jaarlijks de optrekdag waar zij een praatje kon maken met de aanwezige gildebroeders en gildezusters.

Als de gildebroeders bij haar kwamen verzujken dan toonde zij zich een voortreffelijke gastvrouw. De tamboers en verzujkers konden bij haar altijd rekenen op een natje en een droogje.

Natuurlijk was zij trots op haar zoon Joan die deken van het Sint Jorisgilde werd en momenteel kapitein is van diezelfde schut. Natuurlijk vond zij het ook mooi toen in 2023 neef John gekozen werd als nieuwe deken van het gilde.

Nellie wist hoe waardevol een lidmaatschap van het Sint Jorisgilde kan aanvoelen en handelde daar ook naar. We zijn haar daar zeer dankbaar voor.

Als gilde zijn we blij dat we haar zo lang in ons midden mochten hebben.

Op maandag 16 juni om 10.30 uur nemen we in parochiekerk van Sint Antonius Abt in de Mortel met gilde-eer afscheid van haar en brengen we haar naar het kerkhof waar ze weer verenigd zal worden met haar man Jan. We nemen dan afscheid van een zeer betrokken gildezuster van het Sint Jorisgilde.

We wensen Joan, Gerard, familie en verdere nabestaanden heel veel sterkte om dit grote verlies te verwerken.

Sint Jorisgilde Gemert

Om een fijne Gildedag mee te maken hoef je eigenlijk niet ver van huis. Je kunt dit gewoon ervaren zelfs binnen onze eigen gemeentegrens. Echt waar. Het is in Bakel waar we ons konden laven aan de gastvrijheid, de gemoedelijkheid, de knusheid waar je het gildegevoel als vanzelfsprekend kunt opsnuiven.

Het Sint Jorisgilde uit Gemert maakte vorige week zondag een mooie dag mee in Bakel. In alle vroegte gingen ons koningspaar Cor Opsteen met Tonnie van der Burgt, onze keizer Frans van der Burgt en kapitein Joan van der Ligt zuidwaarts om de Gildemis op te luisteren en zich daarna goed te doen aan de Erewijn. De overige gildebroeders kwamen daarna ook vroeg naar Bakel omdat de optocht een half uur eerder begon als gebruikelijk. Toch kwam er redelijk wat publiek op af om deze rondgang te aanschouwen. En later op de diverse wedstrijdplekken en ook vooral bij de feesttent en daaromheen was er een flinke opkomst.  Ons gilde genoot volop van de mooie ligging van de diverse terreinen en vooral het hoofdterrein. Het leek dan ook dat we vergaten om tot het uiterste te gaan bij de diverse wedstijdonderdelen. In het Algemeen Klassement viel ons een achttiende plek ten deel. Dit moet een record zijn. Zoveel gilden voor ons geklasseerd daar hebben we geen actieve herinnering aan. En niet in de prijzen bij overige wedstrijdonderdelen is ook al uniek. Gelukkig maakte Tom Huijbers hierbij de grote uitzondering. In zijn vendelklasse C was hij de allerbeste van de Kring Peelland.

Samengevat mogen we wel terugzien op een fantastische Gildedag in Bakel waar we volop genoten van alle geneugten die men ons aanbood en waarbij we eigenlijk vergaten om zelf ook prijzen binnen te halen. Behalve Tom dan. Voor deze keer gunnen we de overige gilden ook eens wat. Maar laat het duidelijk zijn dat wij bij de volgende Kringgildedag  weer volop voor de hoogste prijzen gaan.

Jos van Loon, de Nieuwe Deken 2025. Van beroep tegelzetter en nu dan ook Gildebroeder bij de rooi schut. Hij woont in de Borretstraat in Gemert en is geboren in Handel. Gehuwd met Chantal van den Eijnde. Dochter van Martien en Jolanda van den Eijnde. Jolanda keek van bovenaf toe, zag dat het goed was en schonk ons een zonovergoten optrekdag.

De dag begon bij kapitein Joan van der Ligt met een gezamenlijk ontbijt uitstekend verzorgd door Henriëtte. Zij ontvingen een welverdiende vendelgroet. Vervolgens onze materialen ophalen bij Dientje en opstellen voor naar de kerk. Anastasia, de beoogde opvolgster van beschermvrouwe Odillia sloot hierbij aan. Tijdens de H.Mis liet het geluid ons in de steek maar een luider stemgebruik van de voorgangers bleek ook te voldoen. Vaandrig Hans van den Crommenacker legde de Eed van Trouw af aan het eind van de viering. En het koor zong ter afsluiting samen met de kerkgangers het Sint Jorislied. Op het kerkplein volgde de vendelgroet aan pastoor Jesudass en op het ridderplein aan de burgemeester. Onze burgemeester kon zich goed vinden in het plaatsen van zijn foto op de voorpagina van ons Jaarverslag samen met de toen fonkelnieuwe gemeenteaanwinst Grad Welten. Terug bij Dientje volgde vooraleerst de inhuldiging van Anastasia als waarnemend beschermvrouwe. Hiermee verzekerde ons gilde zich wederom van een bloedlijn met de familie Scheidius. Heel fijn.

Het stemkistje voor een nieuwe Deken sprak boekdelen, een overgrote meerderheid viel ten deel aan Jos van Loon. Een warm ontvangst aldaar en installatie volgden elkaar op. Onderweg terug naar Dientje kregen we nauwelijks gelegenheid om stappen te zetten. Voortdurend kwamen er traktaties door buurtbewoners, vrienden van het gilde, het zustergilde, partners van gildebroeders. Iedereen wilde de Nieuwe Deken zien, en feliciteren. Overal kwamen ze vandaan. Het was ongelooflijk. Misschien moeten we de volgende keer een sluiproute uitkiezen. Neen, dat gaan we zeker niet doen. Op zo’n dag zie je toch weer dat de gilden volop leven in onze gemeente. Hartstikke mooi. Ook onze jubilarissen toonden volop hun binding met het gilde. Gouden jubilaris Hans schonk een mooie opfleuring van onze gildewagen. Wim van Oijen schreef een boek over de beschermheren en vrouwen bij het gilde en bood dit Anastasia aan. Rob schonk onderweg versnaperingen. Zo wist eenieder op zijn eigenwijze wijze een bijdrage te leveren om van deze zonnige dag een bijzondere dag te maken.

Rob van de Vossenberg 12½ jaar. Relatief een korte tijd maar nu al niet meer weg te denken als gildebroeder en vooral ook als Deken – Schrijver van onze club. Een stimulator, een animator, een voorganger, een man met het hart op de tong. En op de juiste plaats. Zijn paradepaardje “de jeugd betrekken bij het gilde” beleefde in 2024 een hoogtepunt met een jeugddag.  Een memorabele dag nu al, en vooral door het enthousiasme van Rob wat gedurende deze dag in de avond tot diverse hoogtepunten leidde. En Rob zelf zong het hoogste lied. Rob nogmaals dank hiervoor. Er leeft weer volop een echte Vos bij ons gilde.

Niels Opsteen, 25 jaar.  Niels sloot aan bij het gilde als Nieuwe Deken. Op de Rooije-Hoefsedijk mochten we deze rooie broeder ophalen. De goedlachse Niels bleek een mooie aanwinst voor ons gilde. Hij sloot zich al snel aan bij de vendeliers en deed dit op een enthousiaste wijze. Al gauw kwam medeverantwoordelijkheid in het timmerbedrijf van zijn vader om de hoek kijken en ook een geliefde en kindertjes. Niels bleef zo goed als kon zich inzetten bij het gilde. Echter zijn verantwoordelijkheid thuis en de gezondheid van hemzelf dwong hem tot het maken van keuzes. We respecteren zijn besluit om wat meer afstand te nemen van het gilde. En als ouderling bleef hij zijn betrokkenheid tonen en zijn bereidwilligheid als we een beroep op hem deden. Niels bedankt!

Wim en Petra van Oijen 25 jaar.

Als Nieuwe Deken staat Wim van Oijen aan de start van zijn lidmaatschap bij het Sint Jorisgilde Gemert. Vervolgens  Staande Deken en Afgaande Deken. Dat was toen zijn carrière bij de schut. Maar al gauw bleken er andere  kwaliteiten aanwezig. En daar maakten wij als gilde graag misbruik van. Eerst als secretaris bij onze laatste kringgildedag en vervolgens voorzitter van het gilde. Momenteel maakt hij zich verdienstelijk als fotograaf en vooral ook schrijver van het gildejaarverslag, gildeartikelen en gildeboeken.

Beste Petra. Het moet voor jou toch erg moeilijk zijn om met deze man  jullie lidmaatschap te delen. Hij sleurt jou mee naar alle gildeactiviteiten. Veelvuldig kom je daardoor in de verleiding om daadwerkelijk dingen op te pakken. En daar zijn wij als gilde weer erg blij en  dankbaar voor. Je staat steeds klaar op allerlei gebied en ziet wat er te doen valt. Petra jouw ervaring met de horeca spat er vanaf. Nogmaals, we zijn zeer blij met jouw inzet. En nog meer dankbaar omdat jij jouw Wim zoveel ruimte geeft om zich volop uit te leven binnen en buiten het gilde. Maar vooral ook heel fijn Petra.
Jij bewaakt nauwgezet de grenzen. Want Wim is in zijn activiteiten bij het gilde regelmatig grenzeloos. Maar gelukkig dan is er Petra.  Beiden Petra en Wim hartelijk dank

André Scheepers, 40 jaar.  Tjonge, tjonge André wat hebben we jouw veel plezier zien maken bij de schut. En dat werkte aanstekelijk door bij de medegildebroeders. En ook die van de Gruun. Als jeugdvendelier behaalde je al de nodige prijzen voor het gilde. En soms als het wat tegen zat kon je dan heel verdrietig zijn. Gelukkig ontving je alle steun van zowel je vader als je moeder. Je groeide bij het gilde toe naar de positie van Hoofdvendelier wat jij met jouw vendelkwaliteiten op een waardige wijze wist te volbrengen. Tja en toen kwam jouw besluit om een stapje terug te doen en als ouderling verder te gaan.

Toch zouden wij als gilde, jouw gildeactiviteiten weer graag zien groeien en, André weer wat actieve jaren bij het gilde zien maken. André wat missen we je!  Nu zijn we  erg blij dat we jou kunnen eren met 40 jaar trouw lidmaatschap. Hartstikke fijn.

Gerard Lemmens 40 jaar. Vendelier en vendelier en vendelier. Al 40 jaar staat Gerard zijn mannetje als vendelier.  Niet voor niets sierde hij als vendelier het Jaarverslag van het 75 jaar bestaan van onze Kring Peelland. Men kon niet om hem heen. Hoe is het mogelijk. Zo bescheiden als Gerard is, zo opvallend bleek zijn uitstraling als gildebroeder. Bij ons gilde genieten wij volop van zijn aanwezigheid. En eigenlijk als vanzelfsprekend neemt hij zonder enige poeha allerlei werkzaamheden op zich. Hij maakt er geen woorden over vuil. Maar ga je er het gesprek over aan op wat voor onderwerp ook dan komt er altijd een weloverwogen uitleg van hoe Gerard erover denkt. Wat je er  dan mee doet, moet je zelf weten maar zo denkt Gerard erover. We hopen dan ook op nog op veel nieuw denkwerk. Daar vaart het gilde wel bij. Gerard dankjewel.

Francien van den Eijnde  40 jaar. Heel voorzichtig en bedeesd geraakte Francien aan de hand van haar spraakzame man Antoon van den Eijnde bekend met het gildewezen. Zij wist en weet zich een waardige weg te vinden binnen het gildegebeuren. Als Koningin mochten we steeds meer van haar betrokkenheid bij het gilde ontdekken. Aan de zijde van haar man Antoon stond zij haar mannetje en groeide uit tot een aangename deelnemer van het gildegebeuren. Ook later, nadat haar man overleed, konden wij bij het gilde genieten van haar aanwezigheid en betrokkenheid bij het gilde. Beste Francien wij zijn en blijven blij met jouw aanwezigheid bij jouw gilde. Dankjewel.

Hans van den Crommenacker 50 jaar. Al 50 jaar staat hij zijn mannetje bij het gilde. Zo speelde Hans jarenlang een sleutelrol bij de uitstraling, de presentatie van onze tentoonstelling. Hans zorgde dat het geheel een blikvanger werd zowel voor de toeschouwers als de jury bij de diverse kringdagen. Hoge scores vielen ons ten deel. Het vormde toen een derde deel van het totale puntenklassement.  Zo rustig en bescheiden hij ook is in de omgang, zodra we als gilde op de weg staan vind je Hans bijna vooraan met een vlag zo groot daar kan geen vendelier tegenop. Hans loopt al sinds mensenheugenis met het gildevaandel. We weten niet anders. Elk jaar opnieuw de Eed van Trouw afleggen voor de Kerk. En het brengen van een laatste Groet bij onze overledenen. Hans zorgt hiervoor. Het gaat raar zijn wanneer Hans hiermee zou stoppen. En toch gaat het daar van komen. Hans sluit zich aan bij de groep van luitenants. Bij de gildegroep op het Ridderplein zullen we de komende eeuwen Hans altijd blijven zien staan als DE vaandeldrager van ons gilde. Zo is het maar net. Hans dankjewel.

In april vieren we de gedenkdag van onze patroon Sint Joris, onze optrekdag. We oogsten dan de resultaten die onze gildeleden gaan bereiken op deze dag. Zo zijn er weer diverse jubilarissen die we mogen huldigen. Rob van de Vossenberg 12½ jaar, Niels Opsteen met Wim en Petra van Oijen 25 jaar, André Scheepers met Francien van den Eijnde en Gerard Lemmens 40 jaar en tenslotte Hans van den Crommenacker 50 jaar. Onze Beschermvrouwe Odillia Harinxma Thoe Slooten blijft in deze functie, maar haar nicht Anastasia uit Brussel wordt als Waarnemend-Beschermvrouwe geïnstalleerd. En daarmee is de oogst nog niet voorbij. We halen ook nog een nieuwe, Nieuwe Deken binnen bij ons gilde. Niet omdat de huidige Nieuwe Deken niet meer voldoet, dat zeker niet. Afgelopen jaar mochten we volop genieten van Jo Kusters als onze Nieuwe Deken van de Handelse kant. Maar elk jaar zoeken we naar uitbreiding van de formatie en nu aan de De Mortelse kant van de Sint Janskerk. In dat deel van Gemert gaan we hier enige ruchtbaarheid aan geven. Dat laten we met gerust hart  weer over aan de tamboers van ons gilde. De overige gildebroeders bezoeken alle gildeleden van Sint Joris. Dat gaat zich allemaal voltrekken op zaterdag 5 april. De tamboers vanaf 7 uur en de verzuukers, de huisbezoekers, vanaf 11 uur.

Programma April:

-Buitencomparitie bij Dientje op 30 maart

-Verzuuken op zaterdag 5 april

-Kruisboogschieten Bergeijk op zondag 6 april

-Optrekdag  op zaterdag 12 april

Dit mogen we met een gerust hart vaststellen. Geboren in het Gimmertse en nu met deze gedenksteen op een waardige wijze teruggekeerd. Toegegeven het is wel enige tijd geleden, te weten 155 jaar in totaal. Everard Scheidius geboren In Gemert op het kasteel in 1870 en nu op zondag 16 maart 2025 zijn gedenksteen geplaatst bij de Sint Joris kapel. Dit in aanwezigheid van de familie Scheidius en het Sint Jorisgilde Gemert. Everard Scheidius was onze beschermheer en nu onthulden barones Odilia samen met haar opvolgster Anastasia de gedenksteen bij onze Kapel.

Zie voor meer informatie onze website, de tv opnames van Gemert Centraal en binnekort het boek over deze bijzondere link van ons gilde met de familie Scheidius samengesteld door Wim van Oijen.

De barones te midden van het bestuur Sint Jorisgilde en haar viervoeters.

Zaterdag 28 december, net voor haar verjaardag, togen een drietal leden van het bestuur van het Sint Jorisgilde naar Ruurlo om daar haar beschermvrouwe Odilia Jurgens – barones van Harinxma thoe Slooten in het zonnetje te zetten.

Zij werd gehuldigd als Lid van Verdienste van het Sint Jorisgilde, een hele hoge onderscheiding binnen het gilde. Zij heeft deze onderscheiding zeker verdiend want ze is vanaf 1993 beschermvrouwe als opvolgster van haar moeder Marietsche barones van Harinxma thoe Slooten.

Beiden komen uit een familie die al jarenlang bescherming heeft geboden aan het gilde. De overgrootvader van Odilia, Everard Scheidius, was de laatste particuliere eigenaar van het Gemertse kasteel voordat de Paters Jezuïeten het in 1881 kochten. Ondanks dat de familie niet meer in Gemert woonde bleven ze altijd zeer betrokken bij het Sint Jorisgilde en zijn al die tijd beschermheer of beschermvrouw gebleven.

Ook barones Odilia is tot op de dag van vandaag zeer betrokken geweest bij het gilde. Ze was altijd zeer belangstellend over het wel en wee van de “Rooi Skut” en elk jaar kwam ze trouw vanuit haar woonplaats Ruurlo naar Gemert om aanwezig te zijn tijdens de jaarlijkse optrekdag.

Omdat ze komende optrekdag het beschermende stokje over zal gaan dragen aan haar nicht Anastasia vond het gilde het belangrijk om haar nu te huldigen als “Lid van Verdienste”. Ze heeft het zeker verdiend en hopelijk zal ze nog vele jaren betrokken blijven bij het Gemertse Sint Jorisgilde.

Op uitnodiging van het Boekelse Sint Agathagilde vergezelde een delegatie van ons Sint Jorisgilde hen naar Katwijk aan den Rijn.  Op unieke wijze viert men afgelopen week het 800 jarig bestaan van het dorp waar vroeger de Rijn uitmondde in de Noordzee. De Brabantse gilden mochten op zaterdag een graantje hiervan meepikken. Na ontvangst bij café De Roskam volgde een vendelhulde op het dorpsplein. Vervolgens een ware eretocht door de hoofdstraat van het dorp naar de vroegere woonplek van Graaf van Holland Floris IV met echtgenote Machteld van Brabant. We verzorgden een vendelgroet aan het jonge echtpaar. De gilden brachten het paar veilig naar de ereplaats voor de maaltijd met 1100 dorpsbewoners die reeds aan de rijk versierde tafels in de volle lengte van de straat aan beide zijden zaten.  En wij als gilden mochten hierbij aanschuiven.

Allereerst gingen alle genodigden staande het volkslied van Katwijk aan den Rijn uit volle borst zingen om daarna de lege maag ook volledig te vullen. De plaatselijke bakker zorgde voor heerlijk breekbrood en de slagerij uit het dorp voor een zeer smakelijke huzarenhap compleet met aardappels, wortels en volop uien met een heerlijk sausje. Een bourgondische maaltijd die zeker niet zou misstaan in het jaar 1224 toen de naam van het dorp in de akte verscheen. Na dit eerbetoon aan het echtpaar en het zich tegoed doen aan de maaltijd, ontving eenieder nog de drinkbeker mee en een herdenkingsmunt van dit gebeuren. 

We vertrokken naar het toernooiveld waar men een heus kasteel nabouwde als eerbetoon aan Huis ’t Sandt, voormalig verblijf van de Graaf van Holland. Het Boekelse gilde nodigde eenieder uit om te schieten op de vogel met de kruisboog.  Na ereschoten van keizer Frans van der Burgt uit Gemert en de beide koningen kon eenieder zijn kansen wagen.  Ondanks rake schoten hield deze vogel stand en bleef stoïcijns zijn kop overeind houden. Hoewel de kop ging er toch nog vanaf maar dat was het dan. De overheid kwam tot de slotsom om degene met de meeste rake schoten als winnaar uit te roepen. De heer van Rijn uit Katwijk aan den Rijn. Hij ontving een huldiging met zilverschilden van beide gilden en een gezamenlijke vendelgroet. Met opgeheven hoofd konden wij vertrekken naar het Brabantse. Een toepasselijke bijdrage geleverd aan dit eeuwfeest in Katwijk aan den Rijn. Hulde aan de organisatie het Oranjecomité

In Memoriam

Jolanda van den Eijnde -Coolen overleed maandag 29 juli 2024 op de leeftijd van 58 jaar. Zaterdag daarvoor bereikte ze nog deze leeftijd. Veel te jong en veel te  snel na het eerdere bericht van ongeneeslijk ziek-zijn. Ze wilde nog zoveel betekenen voor haar man, haar kinderen, haar kleinkinderen. Maar het werd een zo draaglijk mogelijk toeleven naar het einde. En dat deed ze met volle overtuiging. Ze kreeg de mogelijkheid om in Maastricht nog een behandeling te ondergaan die haar  aanzienlijk meer bewegingsruimte gaf. Deze kans greep ze met beide handen aan. Het gaf haar nog even wat meer levensvreugde, maar al gauw bleek dat het ziekteproces doorwoekerde. Het ging niet meer. Jolanda de strijder, de vechter, de energiebron bleef dapper overeind om iedereen om haar heen zoveel mogelijk te ontlasten. Tot het laatste toe…….

Jolanda,  wat was je een fijne koningin bij ons gilde. Van 2001 tot 2003 liep je trots met ons mee naast je echtgenoot Martien. Je verzaakte nooit. Ook na de koninginnetijd bleef je volop aanwezig op de belangrijke dagen bij ons gilde. Ook bleef je volop meestrijden om een tweede koningschap. En ja ook de koningskruisen waren niet veilig voor jou. Daarnaast deed het gilde nooit tevergeefs een beroep op jouw inzet bij diverse activiteiten binnen ons gilde. Wij zijn trots en dankbaar met jouw speciale inzet in al die jaren bij alles rondom ons Sint Jorisgilde. Wij gunnen jouw man Martien, jullie kinderen en kleinkinderen jouw onvermoeide kracht toe om met dit grote verdriet, om te kunnen gaan. Heel veel sterkte niet alleen nu, maar ook zeker de komende tijd. Namens Sint Jorisgilde Gemert.

Truus als veertigjarige jubilaris

Afgelopen zaterdag 29 juni 2024 heeft het Sint Jorisgilde het droevige bericht gekregen dat haar voormalige koningin Truus van Erp – van den Broek is overleden. Zij heeft de respectabele leeftijd van 96 jaar mogen bereiken, een leeftijd die weinigen gegeven is.

Truus heeft jarenlang aan de Lodderdijk mogen wonen en is later verhuisd naar een mooie woning in het centrum van Gemert, dicht bij haar dochter en dicht bij de mensen.

In 1979 schoot haar man Graard van Erp zich op Koks tot koning van het Sint Jorisgilde en koos zijn vrouw Truus tot koningin. Samen vormden zij twee jaren lang het koningspaar en samen waren ze zeer betrokken bij het wel en wee van het gilde. Bij alle activiteiten waren ze aanwezig.

Terwijl Graard zich intensief inspande op Koks om daar de gasten te ontvangen voor een “Dagje Koks”, zijnde het schieten voor een dagkoning, zat Truus thuis achter de naaimachine om jassen, broeken, bloezen en sjerpen voor de gildebroeders en gildezusters te maken. Als nieuwe gildebroeder werd je verwezen naar Truus om je daar te laten meten voor een gilde-uniform. Na een week mocht je komen passen en vervolgens kon je in vol ornaat meelopen als het gilde er op uit trok.

Truus bleef haar hele leven lang zeer betrokken bij de skut. Tijdens de optrekdagen was ze veelal aanwezig tijdens het middag-gedeelte van deze dag en als het gilde de nieuwe deken had opgehaald en langs haar huis kwam kon men verzekerd zijn van een vochtige traktatie.

Helaas komt ook hier nu een einde aan. We bedanken haar nogmaals voor haar betrokkenheid met haar gilde en wensen vooral haar gezin veel sterkte met dit verlies maar ook velen uit haar omgeving die haar zeer zullen missen. Wij zullen met veel waardering en respect aan haar blijven denken.

Een laatste gildegroet van het Sint Jorisgilde Gemert.

Mathijs Verhoeven verrast iedereen met de hoogste prijs in de C-klasse Vendelen

Ons Sint Jorisgilde Gemert nam deel aan de bijeenkomst van de gilden uit kring Peelland. Het organiserend Onze Lieve Vrouwe gilde uit Aarle-Rixtel kan terugzien op een geslaagd evenement op zondag 9 juni 2024. Warempel opeens een zonnige dag met een aardig windje tussen de vele regendagen in. Men zorgde voor een gezellige locatie waar alles op loopafstand bij elkaar lag. Ons gilde deed aan bijna alle wedstrijden mee. Uiteraard het schieten voor Kringkoning door Cor Opsteen. Het schieten voor Kringkeizer door Frans van der Burgt. Het vendelen in de C-klasse door Tom Huijbers, Dirk Huijbers, John van Kessel en Mathijs Verhoeven. En het vendelen in de klasse 50+ met acrobatiek door Jan en Ton van Thiel. En uiteraard het groepsvendelen met ondersteuning van de tamboers Maarten Huijbers en Grad Welten. Bij het kruisboogschieten op de wip toonden Louis Kuijpers, Peter Poboreki en Jan van Thiel hun vaardigheden.

Geen deelname van ons gilde bij het geweerschieten en de tromwedstrijden. We namen wel deel aan de optocht en zeker bij dit mooie weer rekenden we zondermeer op de Ereprijs. Maar hier werkte het regenweer van de laatste maanden ons volop tegen. Het is overal erg groen, heel erg groen, dus ook in Aarle. Derhalve zag ook de jury alleen maar groen. De drie gilden die bovenaan eindigden waren niet voor niks alle drie groen. Gelukkig stak ons zustergilde uit Gemert er nog net iets bovenuit en ontving de Ereprijs. Proficiat aan de groen schut met deze waardering. Wij zaten als gildegroep er wel dicht tegenaan. Dat geeft vertrouwen in de toekomst. Mochten we dan verder niets vieren? Ja zeker wel. Jan van Thiel brengt nogal lichelijk iets mee naar huis en ook nu. Jan behaalde een gedeelde tweede plaats kruisboogschieten klasse B met 13 punten. En dan als klap op de vuurpijl maar dan zonder te schieten maar met het vendelen in de C-klasse een Eerste prijs, ja de hoogste prijs voor debutant Mathijs Verhoeven. Ook Tom Huijbers behaalde bij zijn debuut hetzelfde aantal punten maar bij de loting viel Mathijs in de prijs. Zo konden we toch met een tevreden gevoel huiswaarts keren en was het volop feest in de Polder-Express.

Het Sint Jorisgilde Gemert bracht een vendelgroet op zaterdag 25 mei 2024 aan het kersverse bruidspaar Livia en Matthieu. Livia is de dochter van Anastasia de Guerre – gravin de Marchant et d’Ansembourg. Ook bij Anastasia bracht ons gilde een vendelgroet in mei 1988 bij haar bruiloft plechtigheid in Swalmen. Anastasia is een nicht van onze huidige beschermvrouwe Odilia Jurgens- barones van Harinxma thoe Slooten. Toen was onze beschermvrouw Odilia er wel bij. Nu kon ze vanwege haar gezondheid hier niet bij aanwezig zijn. Haar zoon Tiago was wel aanwezig. Het bruiloftsfeest vond plaats op kasteel Hillenraad tussen Swalmen en Boukoul. Het grootste deel van het jaar woont Anastasia op deze mooie locatie. De overige tijd verblijft ze in haar woning in Brussel. 

Blij verrast was het bruidspaar met onze vendelgroet. Voor sommige oudere leden onder ons was het ook een welkome herontmoeting met “de beheerder” van het terrein. Hij wist nog van ons vorige bezoek in 1988 en liet ons gastvrij toe in zijn woning. Ondanks zijn hoge leeftijd, 93 jaar wist hij ons allemaal te voorzien van koffie met koek. Met een afscheidsrondje op het terrein namen we afscheid van het gezelschap om zonder problemen te vertrekken van het natte parkeerterrein waar we bij binnenkomst nog enige hulp benodigden van sleepdienst door een tractor ter plaatse. We kwamen met regen onderweg en aldaar scheen volop de zon. We wensen het bruidspaar dan ook een zonnige toekomst toe.

Jo Kusters nieuwe deken Sint Jorisgilde

Het Sint Jorisgilde hield afgelopen zaterdag 20 april haar jaarlijkse optrekdag. Deze dag is voor de rooie gildebroeders en gildezusters HET hoogtepunt in het gildejaar.

Ook nu konden het koningspaar, keizer en gildebroeders weer van het ontbijt genieten bij kapitein Joan van der Ligt. Hij kreeg hij als dankzegging een vendelgroet van het gilde. Na het ontbijt snelden men naar gildehuis Dientje en vervolgens trok het gilde op naar de kerk van Sint Jan voor de H. Mis welke werd voorgegaan door Pastoor Jezudass. Na een vendelgroet voor de Pastoor ging het gezelschap naar het gemeentehuis waar burgemeester van Veen het gilde opwachtte. Daar volgde een speech van de burgemeester en ontvingen de tamboers hun stipendium als “betaling” van hun diensten.

Bij terugkomst in het gildehuis volgde de huldiging van de jubilarissen. Voorzitter Louis Kuijpers sprak hen allen lovend toe. De jubilarissen waren dit jaar bronzen kapitein Joan van der Ligt, de zilveren jubilarissen zijnde de voormalige gastheer van Dientje Pieter Penninx, de dochters van oud-kapitein Wim van de Vossenberg zijnde Thera, Nancy en Lianne en Peter Poboreki de partner van Nancy.

Zij allen werden lid van het gilde nadat vader Wim zich tot koning schoot in 1999.

Als robijnen jubilaris werd José van den Eijnde – van den Elsen gehuldigd. In 1974 werd Wim van den Boom van Koks gekozen als nieuwe deken van het gilde, dus nu is hij de gouden jubilaris.

Het hoogtepunt vierde Thea van de Vossenberg – Hubers als diamanten jubilaris. Zij was de echtgenote en steun en toeverlaat van kapitein Wim.

Na huldiging van de jubilarissen volgde de verkiezing van de nieuwe deken. Daaruit bleek dat Jo Kusters werd gekozen als nieuwe deken van het Sint Jorisgilde.

’s-Middags vertrok het gilde naar het huis van de nieuwe deken om Jo te installeren.

Tijdens de terugweg naar gildehuis Dientje werden er zoals gebruikelijk weer vele vochtige traktaties verstrekt aan de nieuwe deken en de overige gildebroeders en gildezuster. Na aankomst bij Dientje stond de koffietafel klaar waar dankbaar gebruik van werd gemaakt. Daarna volgde een mooie receptie voor de nieuwe deken en de jubilarissen gevolgd door een hele gezellige feestavond.

Het was weer een prachtige dag en wensen Jo een geweldige tijd bij het Sint Jorisgilde.

Als afsluiting van het prachtige rooie weekend heeft het Sint Jorisgilde ook dit jaar weer meegelopen in de Historische Optocht van het Boerenbondsmuseum.

We vieren de feestdag van Sint Joris op zaterdag 20 april. Kapitein en  tevens jubilaris Joan van der Ligt met 12½ jaar voert het commando. Hij doet dat uitstekend. Als Nieuwe Deken in 2011 liet hij zich al goed horen en dit is belangrijk als kapitein. Joan toont zich een waardige opvolger van Wim van de Vossenberg die zich bijna 50 jaar manifesteerde als het gezicht van ons gilde. Wim kon dit dankzij de volledige ondersteuning van zijn partner Thea die nu haar 60 jarig jubileum viert. Samen met hun dochters Lianne, Thera en Nancy met partner Peter Pobereki allen 25 jaar gildelid. Zij schonken telkenjare een stevig ontbijt aan ons gilde om de dag goed te kunnen opstarten. Daarnaast maakte Thea met haar gezin altijd ruimte voor Wim om zich volledig te kunnen inzetten voor het gilde. Dank daarvoor. 

Toen “Dientje” nog de “De Kroon” was zwaaide Pieter Penninx aldaar de scepter. Als uitbater van het gildehuis ging Pieter als vanzelf bij de rooi schut en dit beklijfde. Het rode bloed bleef bij Pieter stromen. Ook rood bloed zien we bij de ex-uitbater van Koks. Wim van den Boom. Hij kreeg het van thuis met de paplepel ingegoten. Vader Toon wist zijn kinderen goed te motiveren, maar bij Wim hoefde dat eigenlijk niet. In 1974 zelf gekozen tot Nieuwe Deken en daarna zich verdienstelijk makend als vendelier. Koks werd zijn werkterrein en dat nam al zijn tijd in beslag, maar het gilde bleef hij trouw. Dat bleek ook want onlangs kwam hij terug als een genietend actief gildebroeder en doet mee alsof hij nooit is weggeweest.

Misschien wel het meest verweven met ons gilde zou José kunnen zijn. Zij is de partner van Albert van den Eijnde. Onze penningmeester die niet alleen deze taak overnam van zijn vader Wim maar ook alle verzamelingen over het gilde compleet met krantenknipsels ook over andere gilden. Beide Gemertse gildekapellen krijgen volop zijn aandacht. En wie neemt dit waar als Albert verhinderd is. Juist José dus. De sleutel van zowel de rooi als de gruun kapel kent ze precies. Het wel en wee komt ook allemaal bij haar en steeds weet ze er een positieve wending in aan te brengen als ze merkt dat dit nodig is. José hartelijk dank voor jouw motiverende inbreng. Dank overigens aan alle jubilarissen en samen maken we er een mooie optrekdag van.

De gildebroeders en gildezusters van het Sint Jorisgilde ontvingen het droeve bericht dat op woensdag 3 april j.l. onze gildezuster Riki van Thiel – van der Pol overleed op de leeftijd van 73 jaar.

Riki is de echtgenote van gildebroeder Jan van Thiel. Samen vierden ze vorig jaar nog het gouden jubileum omdat Jan toen 50 jaar gildebroeder was.

Jan is nog steeds een zeer gewaardeerde vendelier en ook als klusjesman speelt hij nog steeds een grote rol binnen ons gilde. 

Jarenlang oefenden de vendeliers elke maandag bij Jan en Riki het vendelen. Talloze rooie gildebroeders leerden op de ROOI HOEF in de Groeskuilenstraat hun eerste vendeltechnieken. En vervolgens verhuisden de vendeliers mee naar de Sint Annastraat. Steevast zorgde Riki er voor dat de vendeliers na de training volop koffie met koek konden nuttigen en dat er ruimte was om na te praten over het vendelen of het gilde in zijn algemeenheid.

Riki was toch wel altijd een beetje “de moeder van de vendeliers” en daarvoor gekroond tot beschermvrouwe van de vendeliers. Daar was ze ook best wel trots op. Ze leefde mee met alles wat met het gilde te maken had en steunde Jan daarbij. De vendelstokken en vlaggen hadden in hun garage een mooie plek totdat er opslag in de Sint Jorishoeve gevonden werd.

Riki wist hoe waardevol een lidmaatschap van het Sint Jorisgilde kan aanvoelen en handelde daar ook naar. We blijven haar daar zeer dankbaar voor. 

We wensen Jan en de familie van der Pol en van Thiel heel veel sterkte toe in deze moeilijke tijd.

Sint Jorisgilde Gemert